De volgende morgen gaan we eerst ontbijten. Dat is hier goed verzorgd.
Na het ontbijt besluiten we Harm Slomp (een Nederlandse luitenant) op te zoeken.

Na een poosje over dit nette terrein met vriendelijke mensen te lopen komen we Harm tegen. Hij verwelkomt ons en vraagt wat we willen doen. We besluiten een middag naar Dar Es Salaam stad te gaan om daar wat te eten en een aantal souvenirs te kopen. We spreken af eind van de middag een kopje koffie te gaan drinken bij hem.

Tijdens de koffie bespreken we wat Het Leger Des Heils doet in Tanzania en de Matumaini kostschool op het terrein. We spreken af de volgende dag een rondleiding te krijgen op deze school. Helaas is de Ann-Christell, de vrouw van Harm en de verantwoordelijke voor Matumaini School, ziek en daarom niet bij het gesprek.

Na de koffie gaan we bij onze huisjes wat eten en nabespreken wat we tot nu toe gezien en gehoord hebben.

Dag 2, dinsdag.

Als we ontbeten hebben gaan we richting Matumaini School. We worden daar opgewacht door Anna Gibson en Major ChaCha. Zij zullen ons een rondleiding geven. We zien dat er een aantal mensen zitten met kinderen. Anna Verteld ons dat er die dag kinderen worden ingeschreven.

Mutamaini School is een lagere school voor kinderen met een lichamelijke handicap en kinderen met albinisme. Het is de grootste in zijn soort en telt ruim 200 kinderen, ook van buiten Tanzania. Buiten de goede opleiding die de kinderen krijgen biedt Matumaini ook psychische hulp en in hun eigen werkplaats maken ze hulpmiddelen voor de gehandicapte kinderen zoals protheses, rolstoelen en andere loophulpmiddelen.

We beginnen de rondleiding in de laagste klassen en gaan alle klassen langs. In elke klas worden we warm begroet door de kinderen met een mooi versje die ze in koor zingen. De klassen zien er netjes en georganiseerd uit. De kinderen met albinisme zitten vooraan vanwege het slechte zicht.

Hier staan tafels in verschillende hoogtes zodat iedereen aan tafel kan eten.

Halverwege de rondleiding komen we in de eetzaal. Hier staan tafels in verschillende hoogtes zodat iedereen aan tafel kan eten. Ook zijn alle aluminium borden genummerd wat betekend dat iedereen zijn eigen bordje heeft.

De eetzaal is schoon en fris, zoals het hoort te zijn. We krijgen te horen dat de kinderen 3 keer per dag een goede maaltijd krijgen. Dan komen we bij de bibliotheek. Veel boeken, voornamelijk Engelstalig. De kinderen mogen hier komen lezen.

Nadat we alle klassen gehad hebben komen we bij de werkplaats. Hier zien we dat twee oud leerlingen bezig zijn een aangepaste schoen te maken. Ze laten ons ook de oude protheses zien die zij passend maken voor de gehandicapte kinderen.

Naast deze werkplaats is er een werkplaats waar meubels gerestaureerd worden. We zien hier dat er een hoop oude meubels staan weer mooi gemaakt worden. Het valt ons op dat het weinige gereedschap waarmee ze werken nogal gedateerd is. Dit is iets waar wij ze misschien in kunnen ondersteunen!

Als we naar de slaapzalen lopen komen we langs de wasruimte. Het valt ons op dat ze hier een wasmachine hebben. Het is fijn te zien dat het ook zo kan… De slaapzalen zien er netjes uit. Elk kind heeft een eigen bed met klamboe, de wasruimtes zijn schoon en het ruikt fris!

Nu we de hele school gezien hebben bedanken we Anna en Major ChaCha en gaan terug naar onze huisjes. We zijn alle drie erg blij met wat we gezien hebben! Na Buhangija waren we bang dat het overal zo was, maar gelukkig is dit niet het geval! Zoals het hier gaat is zoals het overal zou moeten kunnen! De kinderen zien er gelukkig en schoon uit…